خلاصه کلیدی:

•  میانگین اختلاف مطلق نسبی بین اندازه گیری های CGM و سایر روش های اندازه‌ گیری ‌قند خون در بیمارستان کمتر از ۱۴ درصد بود.

•  هیچ گونه همبستگی بین اختلاف نسبی مطلق و علائم حیاتی مشاهده نشد.

۲۸آوریل ۲۰۲۵ - محققان در مطالعه ‌ای که در مجله Diabetes Technology & Therapeutics منتشر شد، گزارش دادند که دستگاه‌ های اندازه ‌گیری مداوم قند خون(CGM) شخصی در اندازه‌ گیری سطح قند خون در اکثر محدوده‌ ها برای بیماران بستری مبتلا به دیابت دقیق هستند.

در یک مطالعه آزمایشی که در کلینیک مایو در جکسون ‌ویل، فلوریدا انجام شد، محققان داده‌ های CGM را از ۱۰۱فرد مبتلا به دیابت که از اکتبر ۲۰۲۱ تا نوامبر ۲۰۲۳ در این مرکز بستری بودند (میانگین سنی، ۶۲سال؛ ۶۵.۳ درصد مرد) ارزیابی کردند. محققان دریافتند که میانگین اختلاف مطلق نسبی(MARD)  قند خون اندازه ‌گیری شده با CGM در مقایسه با مقادیر گلوکومتر ۱۳.۷ درصد، و در مقایسه با مقادیر اندازه گیری شده ی گلوکز سرم در آزمایشگاه ۱۳.۶ درصد است.

دکتر آدریان جی. دومیتراسکو، متخصص داخلی در کلینیک مایو در فلوریدا، و همکارانش نوشتند که هیچ استاندارد منتشر شده ‌ای برای دقت CGM در بیمارستان وجود ندارد، اما یک مقاله مروری که در سال ۲۰۲۳در Endocrine Practice منتشر شد، بیان کرد کهمیانگین اختلاف مطلق نسبی برای CGMها در طول بستری شدن در بیمارستان باید کمتر از ۱۴ درصدباشد.

محققان نوشتند: "برای مقادیر گلوکز بالاتر از محدوده هیپوگلایسمی، دقت CGM برای استفاده ایمن از این دستگاه‌ ها در محیط بستری کافی است. این امر از کاربرد آنها برای نظارت بر قند خون و دوز انسولین تحت پروتکل ‌های خاص پشتیبانی می ‌کند، به خصوص با توجه به راحتی که CGMها برای بیمارانی که از قبل با استفاده از آنها آشنا هستند، ارائه می‌ دهند."

محققان داده‌ های بزرگسالان ۱۸ساله و بالاتر مبتلا به دیابت را که در زمان پذیرش در بیمارستان از دستگاه پایش مداوم گلوکز از طریق پوست(transcutaneous CGM) استفاده می ‌کردند و در بخش مراقبت‌ های غیر بحرانی در کلینیک مایو در فلوریدا بستری شده بودند، جمع‌ آوری کردند.دستگاه‌ های پایش مداوم گلوکز مورد استفاده در این مطالعه شاملAbbott FreeStyle Libre (مدل‌ های ۱۴روزه، Libre 2  و Libre 3) وDexcom (مدل‌ های G6 و G7) بودند. داده‌ های این دستگاه‌ ها هنگام ترخیص از بیمارستان دریافت شد و میزان گلوکز اندازه ‌گیری‌ شده توسط آنها با نتایج حاصل از گلوکومتر و آزمایش سرم خون در آزمایشگاه مقایسه شد.

در این مطالعه، ۳,۳۱۶اندازه‌ گیری گلوکز توسط دستگاه پایش مداوم گلوکز (CGM) با نتایج حاصل از گلوکومتر مقایسه شد که این اندازه ‌گیری ‌ها طی ۵دقیقه از ثبت مقدار توسط CGM انجام شده بودند.

میانگین اختلاف مطلق نسبی(MARD) بین مقادیرCGM و گلوکومتر 13.7 درصد بود. این مقدار برای سطوح مختلف گلوکز به شرح زیر بود: ۲۲.۶درصد برای مقادیر کمتر از ۷۰میلی گرم بر دسی لیتر،۱۴.۶درصد برای مقادیر بین ۷۰تا ۱۸۰میلی گرم در دسی لیتر، ۱۱.۷درصد برای مقادیر بین ۱۸۱تا ۲۵۰میلی گرم بر دسی لیتر،۱۰.۴درصد برای مقادیر ۲۵۱میلی گرم بر دسی لیترو بالاتر. این داده‌ها نشان می ‌دهند که اختلاف بین اندازه‌گیری ‌های CGM و گلوکومتر بسته به سطح گلوکز متغیر است، به ‌ویژه در مقادیر پایین ‌تر، این اختلاف بیشتر مشاهده می ‌شود.

هنگامی که ۷۷۱اندازه‌ گیری CGM با سطوح گلوکز سرم آزمایشگاهی جفت شدند،MARD  کلی ۱۳.۶ درصد بود. MARD برای سطوح قند خون در محدوده هیپوگلایسمی آزمایشگاهی ۳۳.۵ درصد بود.

هیچ گونه همبستگی بین میانگین اختلاف مطلق نسبی برای جفت‌های  CGM- گلوکومتر و علائم آزمایشگاهی و حیاتی مشاهده نشد. محققان نوشتند: «نگرانی ‌هایی در مورد تأثیر منفی بالقوه مقادیر آزمایشگاهی و علائم حیاتی بر دقت CGM در بیماران بستری وجود داشته است. با این حال، تجزیه و تحلیل ما هیچ ارتباطی بینمیانگین اختلاف مطلق نسبیCGM  و این عوامل پیدا نکرد. این یافته‌ ها، همراه با شواهد موجود فعلی، اطمینان خاطری در مورد استفاده از CGMها در محیط بیمارستان برای بیماران تحت شرایط بالینی مختلف ارائه می ‌دهند».

میانگین سطح قند خون در این مطالعه 172.4میلی گرم بر دسی لیتربود. شرکت ‌کنندگان 58.7 درصد از زمان خود را در محدوده ی قند خون بین 70 تا 180 میلی گرم بر دسی لیتر سپری کردند.همچنین، 2.2 درصد از زمان خود را با سطح قند خون کمتر از 70میلی گرم بر دسی لیتر، و 39.9 درصد از زمان خود را با سطح گلوکز بالاتر از 180 میلی گرم بر دسی لیتر سپری کردند.

این مطالعه داده ‌ها را به ‌صورت گذشته ‌نگر بررسی کرد، اما محققان اظهار داشتند که ممکن است بیمارستان ‌ها بتوانند در آینده داده های حاصل از دستگاه‌ های شخصی پایش مداوم گلوکز را با پرونده‌ های بیمارستانی ادغام کرده و مدیریت قند خون را بهبود بخشند.

آن‌ها نوشتند که چنین ادغامی می ‌تواند رضایت بیماران و کارکنان را افزایش دهد، روند های کاری را بهینه کند و تعداد اندازه ‌گیری‌ های سنتی از طریق نمونه ‌گیری از انگشت را کاهش دهد، که در محیط ‌های بستری پرازدحام می ‌تواند دشوار باشد.

منبع:

https://www.healio.com/news/endocrinology/20250428/personal-cgms-accurate-at-measuring-glucose-in-most-ranges-during-hospitalization